Categorie archief: Hersenspinsels

Vrijdag 13 november 2015, een bizarre dag

Dit verhaal gaat over mijn vrijdag 13 november 2015. Ik weet: die dag ging helemaal niet over mij. Die dag ging over heel veel andere mensen. Toch, ik had behoefte om over mijn herinnering te schrijven en daar rolde dit verhaal uit. Ik twijfelde of ik het online moest zetten, want ik had het vooral voor mezelf geschreven. Totdat ik dacht: waarom twijfel ik? Voor mij is het niet geheim en ik vind het fijn om erover te praten. En als je het niet wilt lezen, dan niet, evenveel liefde. 

Zoals ieder jaar was november 2015 een drukke maand wat betreft concerten. De meeste én beste concerten zijn altijd in het najaar. Vorig jaar ging ik onder andere naar Stereophonics in Paradiso, Editors in de HMH en Oscar and the Wolf, ook in de HMH. En dat concert was op vrijdag 13 november 2015.

Ik ken Oscar and the Wolf via 3fm, een radiozender waar ik veel artiesten ‘ontdek’. Toch ging ik niet direct veel naar de band luisteren. Blijkbaar trok het niet genoeg mijn aandacht. Opeens werd er een concert van ze aangekondigd in de HMH, een grote zaal. Huh? Staat die band in de HMH? Wat heb ik gemist?

Mijn interesse was gewekt en nu snap ik niet meer waarom de band eerst mijn aandacht niet trok. Wat is dit gaaf! Oscar and the Wolf is toen in heel korte tijd uitgegroeid tot een van mijn favoriete bands. Natuurlijk kocht ik een kaartje voor het concert. Nét op tijd, want een dag later was het uitverkocht.

Het was vrijdagmiddag, 13 november 2015, en ik reisde in mijn eentje met de trein naar Amsterdam. Ik weet nog goed dat ik twee chatgesprekken voerde. Het eerste was met de jongen met wie ik toen twee dates had gehad en het tweede was met een van mijn liefste vriendinnen. Het eerste gesprek was hilarisch. Het tweede gesprek was verschrikkelijk. Ze vertelde dat een oud-klasgenootje van me in coma was geraakt. Hij zou nooit meer wakker worden. Ik schrok me kapot. Wat ongelofelijk kut en oneerlijk. (Hoe dit allemaal zit is een lang verhaal, misschien voor een andere keer.) Ik vertel het nu om mijn emoties te schetsen. Want hoe kon ik nu nog genieten van een concert?

Ik knuffelde de vrienden met wie ik in Amsterdam had afgesproken en we hadden het er even over. Daarna probeerde ik het te vergeten, want ik kon er op dat moment niets mee. Dat lukte een beetje. Af en toe dacht ik opeens aan die oud-klasgenoot en dan schrok ik weer. Dan werd ik boos en verdrietig. ‘Focus Mies, dit is een ontzettend gaaf concert’, dacht ik dan. Want ja, dat was het: een geweldig concert. Bazart stond in het voorprogramma en dat was tof. Oscar and the Wolf maakte er vervolgens een onwijze show van. Ze hadden alle mogelijke tierelantijntjes uit de kast getrokken en speelden alsof hun leven ervan afhing.

Oscar and the Wolf, sharing the love

Het was gelukt: ik had grotendeels van het concert kunnen genieten. Het optreden van Oscar and the Wolf was (en is) een van mijn favorieten van het jaar. Met het confetti nog in onze beha’s liepen mijn vriendin en ik naar haar auto.

En toen hoorden we het nieuws op de radio.

Terwijl wij stonden te dansen op Oscar and the Wolf in de HMH, werd er vijfhonderd kilometer verderop, in een andere concertzaal, een terroristische aanslag gepleegd.

Er werden die avond honderddertig mensen vermoord in Parijs, van wie 89 mensen in de Bataclan. Hoe en wat precies zal ik hier niet herhalen. Dat weten jullie vast. Het lukt me ook niet goed om dit gevoel op te schrijven. Dit is verschrikkelijk. Dit is eng. Dit is onnodig. En zo kan ik nog doorgaan, maar ondertussen kan ik het niet omvatten in woorden.

De Bataclan is qua grootte vergelijkbaar met Paradiso, een concertzaal waar ik heel graag kom. Het concert in Parijs was van Eagles of Death Metal, een band die ik een paar keer met veel plezier live zag spelen.

Nooit raakte een terroristische aanslag mij harder dan die avond. Wat als de Islamitische Staat niet de Bataclan, maar de Heineken Music Hall had uitgekozen?

Dit is hypocriet om te zeggen en het ligt véél ingewikkelder dan dat. Dat weet ik, dat besef ik. Maar die vraag hierboven vind ik ontzettend eng. Een vriendin was die avond in Parijs en deed verslag via sociale media. Nooit eerder kwam een terroristische aanslag zo dichtbij.

Ik besefte dat het echt was. En dat ik op moet letten. Maar ik besefte ook dat ik lief wil hebben. En dat ik me nooit door zoiets wil laten tegenhouden. Ik wil zonder angst naar concerten kunnen gaan.

Want live muziek is een van de mooiste dingen die er bestaan.

Over iets meer dan drie weken mag ik weer naar Oscar and the Wolf. De band is inmiddels zo groot dat ze stadions vullen in België, maar nu komen ze naar Paradiso. Dat zal een bijzondere en leuke avond zijn, maar ook een avond met een dubbel gevoel. Ik zal ongetwijfeld even om me heen kijken, ‘op zoek’ naar mensen met enorme geweren. Dat doe ik, sinds een jaar geleden, bij elk concert wel een keer. Maar echt bang? Dat ben ik gelukkig niet.

Tattoo verhaal #2: the story behind it

IMG_5303Gisteren kon je al meekijken en -lezen terwijl mijn tatoeage werd gezet. Vandaag is het tijd om het verhaal achter de tatoeage te vertellen. ‘Exponum’ is namelijk geen bestaand woord. Waar komt het vandaan? Wat betekent het?

Lees verder

Ik ga het proberen: Game of Thrones in letters

IMG_3577

Yep, het is zo ver. Ik ben gezwicht en heb het eerste boek uit A Song of Ice and Fire gekocht: A Game of Thrones. Ofwel: het boek waar (ongeveer) het eerste seizoen van de serie Game of Thrones op is gebaseerd. Lees mee met hoe het allemaal begon en hoe uiteindelijk toch mijn liefde voor de serie is ontstaan. En nu is het tijd voor de volgende stap: de boeken. Nouja, een poging dan!

Bang voor spoilers? No worries! Je kunt gerust verder lezen :).

Lees verder

Verkikkerd & Verslingerd – Van goed vermaak tot inspiratiebom

Boek

Verkikkerd en het vervolg Verslingerd zijn twee chicklits, geschreven door Lisette Jonkman. De boeken gaan over de hippe Lucy die in Enschede gaat studeren en tussen de nerds terechtkomt. Nederlandse boeken over het studentenleven? Dat moet tof zijn! En dat waren ze. Ik vertel je er iets meer over, maar vertel daarna ook hoe de boeken mijn eigen liefde voor schrijven langzaamaan terug naar boven trekken. En daar word ik heel erg blij van!

Lees verder

Op drie manieren donor zijn

Donor zijn, op wat voor manier dan ook, is een bijzondere daad. Je hebt er zelf vrij weinig aan, maar kunt wel iemands leven verrijken of zelfs redden. Deze blogpost is geen speech waarin ik zeg dat iedereen op zo veel mogelijk manieren donor moet zijn, al zou het geweldig zijn als ik lezers kan informeren en misschien zelfs kan inspireren. Ik ben (of was) op drie manieren donor: orgaandonor, bloeddonor en stamceldonor. 

Donor zijn is volledig je eigen keuze en die vrijheid hebben is juist zo geweldig. Ideaal zou zijn als iedereen op alle mogelijke manieren donor is, maar zo werkt het natuurlijk niet. Wat ik wel belangrijk vind? Dat men op de hoogte is van de mogelijkheden en die keuzevrijheid gebruikt! Orgaandonor zijn ken je waarschijnlijk al, maar er zijn ook andere manieren om donor te zijn. En zolang je er weinig over weet, kun je natuurlijk ook de keuze niet maken! Nu ben ik absoluut niet de expert, maar ik heb wel wat ervaring en vertel je er graag iets meer over.

Lees verder

Project bewust: februari doelen

1De komende drie weken heb ik geen verplichtingen. Er is tijd voor leuke dingen en het behalen van doelen! Deze eerste week zit vol leuke plannen en ik ga voor het eerst een fotodagboek bijhouden. De tweede week heb ik een heel tof plan, daarover verderop meer. En wat ik in week 3 ga doen zie ik nog wel :). In deze blogpost vertel ik je hoe het gaat met dat hele ‘bewuster leven’-verhaal en wat mijn doelen zijn voor februari. 

Lees verder

Mijn voornemen voor 2015: bewuster leven

Mensen een gelukkig nieuwjaar wensen is iets dat zo veel gebeurt dat de daadwerkelijke boodschap niet helemaal meer overkomt. Als ik iemand een gelukkig nieuwjaar wens, dan meen ik dat ook ècht. En dan sta ik even stil bij wat ik zeg tegen iemand. Via deze weg wil ik jóu – ook al weet ik niet precies wie je bent – een gelukkig 2015 wensen. Het feit dat je dit leest vind ik namelijk ontzettend leuk. Maar echt. Happy new year!

In deze blogpost schrijf ik over mijn enige voornemen van dit jaar: bewuster leven. In 2014 kwam ik er achter dat ik dat niet doe en in 2015 is het tijd voor verandering, maar dat zal in muizenstapjes gaan. Mijn blog en jíj kunnen me daar enorm mee gaan helpen, dus als je mee wilt lezen zou ik dat enorm waarderen :).

Schermafbeelding 2015-01-01 om 15.44.47Deze foto maakte ik vannacht toen we net onze wensballon hadden opgelaten. Of nouja, een poging hadden gedaan tot. Hij wilde namelijk niet de lucht in! Is dit een slecht teken voor al onze wensen die we op de ballon schreven? Nee joh! Deze boom is onze wensopslagplaats geworden, of zoiets. Ik verzin ook maar wat.

Lees verder

Adem in, adem uit

chibird bunny

Ik begon deze blogpost te schrijven en er kwam een gedetailleerd verhaal uit over gestresst zijn, studiedingen die enorm veel tijd vreten en waar ik tegenop zie, hoofdpijn hebben… Maar fuck dat, ik ga niet alles online gooien! Dus, hier is de verkorte versie. 

Mijn studie vergt de komende weken onwijs veel tijd en energie. Ik raak er gestrest door en zie er tegenop. Maar, het moet gebeuren! Even doorzetten dus. Het feit dat de kerstvakantie voor een break zorgt maakt het gelukkig een stuk beter. Toch valt het me behoorlijk zwaar allemaal, ik ben er ook wel een beetje klaar mee. Met ‘verplichte dingen moeten’ voor studie.

Het liefst zou ik meer tijd aan mijn blog besteden dan aan mijn studie, maar dat gaat nu echt even niet. Het is fijn om naast studie iets anders te hebben om mee bezig te zijn. Mijn blog dus. Ik vind het maar niks als alles alleen maar om mijn studie draait, daar haal ik te weinig voldoening uit. Iets wat eigenlijk heel stom klinkt, want uiteindelijk zal ik mijn leven lang profijt hebben van het feit dat ik nu even doorzet. En ik moet er knetterhard voor werken, want zo goed ben ik niet in studeren. Toch mist die voldoening vaak, in ieder geval het directe gevoel. Over een tijdje begin ik aan mijn masteronderzoek en daar heb ik dan wel weer zin in!

Lees verder

Miesemuis kronkelt gedachtes: Interstellar, Einstein en het heelal

Deze blogpost gaat over iets compleet anders dan je gewend om te lezen hier op Miesemuis.nl. Ik begon in gedachte te schrijven en aan mijn eigen stukje internet zijn alleen mijn eigen regels verbonden. Dus, hoppekee, ik schrijf het op en zet het online! Waar gaat het dan over? Het gaat over mijn interesse in de wereld en dan met name op het gebied van de natuurkunde en het heelal. Die interesse is er altijd al geweest, maar heeft zich een beetje verstopt de laatste tijd. Nu is hij weer keihard teruggekomen door de film Interstellar – die ik vanavond in de bioscoop ga zien – en de aflevering van DWDD University over Einstein. 

Albert-Einstein

Het is woensdag 3 december en de avond is net, 1 minuut geleden, begonnen. Ik deed net een powernapje en toen dat vreselijke wekkertje afging stond ik niet direct weer op. Dat doe ik nooit, eigenlijk. Dat wekkertje gaat over 5 minuten nog wel een keer. Echt in slaap vallen doe ik niet meer, want in gedachte begin ik met het schrijven van dit stukje.

Lees verder

Het vega(n) labeltje

Onderstaand stuk is ontstaan toen ik met een andere blogpost bezig was. Het werd wat aan de lange kant en dus heb ik er een aparte blogpost van gemaakt. Wat je leest is simpelweg wat ik op dat moment dacht en voelde, en dat heb ik op ‘papier’ gezet. Het is geen preek, geen kritiek naar anderen en geen aanval op jou als jij er misschien anders over denkt. Ik weet niet, het floepte er gewoon uit! En nu staat het dus ook online. Hoera!

Labeltjes op iemand plakken, het maakt het leven soms een stuk makkelijker. Maar wat nou als je niet precies weet wat voor labeltje je op jezelf moet plakken? En hoe leg je dat uit aan anderen? Ik heb dit ‘probleem’ met mijn eetpatroon. Tja, leg mijn manier van eten en mijn idealen maar eens uit aan iemand die er zelf niet zo veel mee bezig is! Ik was bezig met mijn blogpost over mijn vegan dagje (volgt binnenkort!) en er kwam een hele rant uit. En die kun je nu hier lezen, als je dat wilt :).

madcow_550x490

Lees verder